سده‌های میانه

تیموریان

Timurids

⏳ ۱۳۷۰–۱۵۰۷ م🏛 پایتخت: سمرقند، هرات👑 ۶ فرمانروا📜 ۷ رویداد

پس از ویرانگری تیمور، جانشینانش هرات و سمرقند را کانون نگارگری، معماری و دانش کردند.

گستره‌ی تقریبی و ساده‌شده در اوج قدرت (طرح ویراستاری). خطوط ساحلی: Natural Earth (مالکیت عمومی).

گستره‌ی فرمانروایی

طرح ساده‌شده‌ی قلمرو تیموریان در اوج گسترش. مرزهای دوران پیشامدرن سیال بودند؛ این نقشه تنها برای جهت‌یابی است.

Timur

۱۳۷۰–۱۴۰۵ م

جهان‌گشای ویرانگر که از دهلی تا آنکارا تاخت.

Khalil Sultan

۱۴۰۵–۱۴۰۹ م

نوه‌ی تیمور که سمرقند را چند سالی نگه داشت.

Shah Rukh

۱۴۰۵–۱۴۴۷ م

هرات را پایتخت کرد؛ همسرش گوهرشاد مسجد مشهد را ساخت.

Ulugh Beg

۱۴۴۷–۱۴۴۹ م

اخترشناس فرمانروا با رصدخانه‌ی سمرقند و زیج الغ‌بیگی؛ به دست پسرش کشته شد.

Abu Sa'id Mirza

۱۴۵۱–۱۴۶۹ م

آخرین تیموری که قلمرو را یکپارچه نگه داشت.

Husayn Bayqara

۱۴۶۹–۱۵۰۶ م

دربار هرات با جامی، نوایی و بهزاد اوج هنر ایرانی شد.

پادشاهان (طلایی) و رویدادها (رنگ دودمان) به ترتیب زمان؛ رویدادهای کلیدی پررنگ‌ترند.

[مرجع]Encyclopædia Iranica — ed. E. Yarshater et al.
[مرجع]The Cambridge History of Iran (7 vols.) — Cambridge University Press, 1968–1991
[مرجع]The New Islamic Dynasties — C. E. Bosworth

تاریخ‌ها بر پایه‌ی اجماع پژوهشی (ایرانیکا، تاریخ کمبریج) است؛ «ح.» نشانه‌ی تاریخ تقریبی یا مورد اختلاف است.