آقامحمدخان
Agha Mohammad Khan
۱۷۸۹–۱۷۹۷ م۱۱۶۸–۱۱۷۶ ش
ایران را دوباره یکپارچه کرد، تهران را پایتخت ساخت و در ۱۷۹۶ تاج گذاشت.
دوران معاصر
Qajar dynasty
تهران پایتخت شد؛ دورهی جنگ با روسیه، رویارویی با مدرنیته و انقلاب مشروطه.
طرح سادهشدهی قلمرو قاجاریان در اوج گسترش. مرزهای دوران پیشامدرن سیال بودند؛ این نقشه تنها برای جهتیابی است.
Agha Mohammad Khan
۱۷۸۹–۱۷۹۷ م۱۱۶۸–۱۱۷۶ ش
ایران را دوباره یکپارچه کرد، تهران را پایتخت ساخت و در ۱۷۹۶ تاج گذاشت.
Fath-Ali Shah
۱۷۹۷–۱۸۳۴ م۱۱۷۶–۱۲۱۳ ش
برادرزادهی آقامحمدخان؛ قفقاز را در جنگ با روسیه از دست داد.
Mohammad Shah
۱۸۳۴–۱۸۴۸ م۱۲۱۳–۱۲۲۷ ش
نوهی فتحعلیشاه و پسر عباس میرزا؛ هرات را محاصره کرد.
Naser al-Din Shah
۱۸۴۸–۱۸۹۶ م۱۲۲۷–۱۲۷۵ ش
نزدیک پنجاه سال پادشاهی؛ با امیرکبیر اصلاحات آغاز شد و دارالفنون گشوده گشت.
Mozaffar al-Din Shah
۱۸۹۶–۱۹۰۷ م۱۲۷۵–۱۲۸۶ ش
فرمان مشروطه را امضا کرد.
Mohammad Ali Shah
۱۹۰۷–۱۹۰۹ م۱۲۸۶–۱۲۸۸ ش
مجلس را به توپ بست و با فتح تهران برکنار شد.
Ahmad Shah
۱۹۰۹–۱۹۲۵ م۱۲۸۸–۱۳۰۴ ش
واپسین شاه قاجار که مجلس مؤسسان او را خلع کرد.
پادشاهان (طلایی) و رویدادها (رنگ دودمان) به ترتیب زمان؛ رویدادهای کلیدی پررنگترند.
تاریخها بر پایهی اجماع پژوهشی (ایرانیکا، تاریخ کمبریج) است؛ «ح.» نشانهی تاریخ تقریبی یا مورد اختلاف است.